Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
Ks. Henryk Romanik

Na zdjęciu: Ks. H. Romanik prezentuje Ojcu Świętemu swoją książkę pt. "Koniec świata w Iwięcinie"

       

Wiersze ks. Henryka Romanika o iwięcińskim kościele: "Duchowa symbolika malowidła Sąd Ostateczny w Iwięcinie", "Suplika do Królowej w kościele iwięcińskim", "Przypowieść o kurku nakościelnym" , "Anioł i diabeł".

Ks. Henryk Romanik - wyświęcony 26 maja 1985 r. Duszpasterz koszalińskich środowisk twórczych, biblista, erudyta, wykładowca Wyższego Seminarium Duchownego w Koszalinie i Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ks. Henryk Romanik jest również poetą, laureatem wielu konkursów literackich i autorem tomu poezji "Słucham", a także kolejnych pozycji książkowych ("Apokalipsa Koszalińska", "Do domu Pana", "Wpłyń na głębię. Apokryf Kołobrzeski", "Koniec świata w Iwęcinie"). Otrzymał również Grand Prix Międzynarodowego Festiwalu Filmów i Słuchowisk Katolickich. Ciekawość świata łączy z zainteresowaniem ludźmi, jest niestrudzonym orędownikiem idei tolerancji, pojednania i przenikania kultur. W życiu ks. Henryka Romanika, wypełnionym po brzegi posłannictwem kapłańskim, wykładami, twórczością literacką i podróżami (kilkakrotnie pielgrzymował do Ziemi Świętej) znalazło się więc także miejsce na aktywne uczestnictwo w życiu kulturalnym i społecznym naszego środowiska. W dniu 5 lipca 2003 roku w Iwięcinie odbyła się promocja jego książki pt. "Koniec świata w Iwięcinie", która została dedykowana Ojcu Św. Janowi Pawłowi II i osobiście doręczona do Watykanu. Również 11 czerwca 2006r. ksiądz Henryk Romanik brał udział w Iwięcinie w konferencji dotyczącej problematyki Końca Świata. Jest naszym najlepszym ambasadorem w Polsce i zagranicą, gdzie opowiada jak sam określa w posłowiu do albumu o "Niebiańskiej Jeruzalem tuż za Górą Chełmską". W dniach 9-12 grudnia 2007 roku prowadził w naszym kościele rekolekcje adwentowe po których został poniższy wiersz.

Jezus z Iwięcina

Księdzu Tadeuszowi pasterzowi dobremu


Panie namalowany wysoko nad ołtarzem
z berłem krzyża jako narzędziem pracy nie władzy
pozdrawiam Cię pogodnym spojrzeniem
w drewniane niebo nad głową

Królu wywyższony na drzewie żywota
w koronie z ciernia przez wieki zielonego
jakbyś był wybrany na naszego władcę
na nowo w każdym pokoleniu

Synu Boży wysoko na tęczowym tronie
skąd błogosławisz w naszych zmaganiach
i jakby znakiem zwycięstwa zachęcasz
by nie poddawać się beznadzieji

Mistrzu dobrego słowa pod baldachimem
przedziwnej ambony co jest cierpliwą drabiną
do nieba czyli do domu rodzinnego
który jest i czeka otwarty

Bracie najmniejszego człowieka
w misternym sanktuarium chrzcielnicy
zapraszasz do źródła nowego życia
wszystkich co tęsknią za młodością

Baranku niepokalany w najstarszym krzyżu
gdzie milczysz pokornie i czekasz jak chleb
na wszystkich głodnych pogubionych w drodze
do bramy naszej ostatecznej

Proroku wieczernika paschalnego
przed którym klękamy gdy rozdajesz siebie
niech nie przemija nasze święte pragnienie
śpiewania psalmów wolności

Jezu miłosierny przyjacielu Jana Pawła
i kardynała Stefana przewodników wiernych
błogosław naszym zmartwychwstaniom
i naucz spokojnego zaufania Tobie

Emanuelu nazareński i żydowski Mesjaszu
poniemiecki strażniku pamięci i polski gospodarzu
co rozumie ukraińską modlitwę i cygańską pieśń
przyjmij w mądrości Twojej zgodne nasze amen.

w Adwencie 2007 ks. Henryk Romanik


Brama nieba w Iwięcinie

Jest takie miejsce we wsi
po zachodniej stronie
dokąd wszyscy mieszkańcy
wracają jak do domu
gdy kamień na kamieniu
nie został z ich życia
tylko niebo i krzyże

Przechodzą przez bramę
zbudowaną jak do pałacu
albo do świątyni niezwyczajnej
na modłę podhalańską trochę
albo według wzorów wikingów
brama wyśniona wymodlona
ma imię i klucz do niej

Pasterz dobry z Ewangelii
co zna swoich i oni Go znają
sam stał się im drogowskazem
gdy rozpiął ramiona na Golgocie
wykrzykując psalm ostatni
i tchnąc ducha tym na ziemi
dzieciom jednego Ojca

Jezusie Nazareński
Synu Sieśli jak mówili
co umarł przy Tobie
Synu Marii pełnej Ducha
przed nami wniebowziętej
podnieś nas w dniu ostatnim
i poprowadź dalej

29.03.2008 - wiersz napisany podczas uroczystości poświęcenia bramy "Dobrego Pasterza w Iwięcinie"

 


Zdjęcia poniżej: pamiątkowe zdjęcie z bp Ignacym Jeżem w czasie promocji albumu, podpisy autorów pod albumem "Koniec świata w Iwięcinie", podczas Mszy Św. w czerwcu 2006 roku rozpoczynającej konferencję o Końcu Świata w Iwięcinie, wpis do księgi Pamięci Janowi Pawłowi II, przy puzzlach z "Końca Świata" w świetlicy podczas warsztatów świątecznych-"Krucha tajemnica bombek choinkowych", podczas wyświęcania bramy Dobrego Pasterza na cmentarzu w Iwięcinie.

Webmaster: Marcin Sadowski