Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
Kronika szkoły

Na zdjęciu powyżej - dawna poniemiecka szkoła w Iwięcinie, obecnie po przebudowie Dom Nauczyciela.

KRONIKA SZKOŁY PODSTAWOWEJ W IWIĘCINIE
1945-1974

                            
     Kronika niniejsza założona została w roku szkolnym 1961/62 przez kierownika szkoły  Szulca Bernarda. Przepisano dosłownie treść zapisów dokonanych przez kierowniczkę szkoły Saciuk Marię z zeszytu zastępującego kronikę. Do powstania formy elektronicznej (przepisanie tekstu, obróbki graficznej itd.) przyczynili się uczniowie: Iwona Habza, Patryk Atłas, Mateusz Dębowski, Michał Sosnowski, Magdalena Nitka, Ariel i Karol Lewandowscy, Kamila Sirko) 

Rok szkolny 1953/54
  Szkoła o trzech nauczycielach. Klasy łączone z wyjątkiem pierwszej. 
 Nauczyciele :    1.Saciuk Maria ? kierownik szkoły
                           2.Krawic Kamila - nauczycielka
                           3.Kłosińska Krystyna- nauczycielka
Szkoła mieści się w starym budynku szkolnym a sale nie były remontowane od szeregu lat. Klasy przepełnione a przewidywany jest bardzo duży przypływ dzieci do szkoły. Kl. 6 i 7 mieszczą się w małym budynku mieszkalnym. Pracują w ciężkich warunkach. W tutejszej miejscowości Iwięcino znajduje się duży budynek zdewastowany przez szabrowników. Znajdowała się w tym budynku niemiecka plebania. Na wniosek kierownika szkoły Wydział Oświaty w Sławnie zajął się przeprowadzeniem kapitalnego remontu tego budynku i przeznaczył go na szkołę.    
                                                 

Rok szkolny 1954/55               
Na wniosek kierownika szkoły Wydział Oświaty w Sławnie podwyższył stopień organizacyjny szkoły. Obecnie szkoła w Iwięcinie jest szkołą o czterech nauczycielach.
          Nauczyciele :  1.Saciuk Maria ?  kierownik szkoły
                                  2.Kłosińska Krystyna
                                  3.Rajchel Lucyna
                                  4.Kudeń Kazimierz
    Do dnia 31 grudnia 1954r. wyremontowano pięć pieców , przywieziono wszystkie nowe drzwi i ramy okienne , które zabezpieczono u obywatela Chmielewskiego. Zamki , okucia , klamki i oraz inne drobiazgi zabezpieczono w szafkach z pomocami szkolnymi. W związku z przejściem administracji gromad Iwięcino i Wierciszewo do powiatu Koszalin Prez. P. R. N. Wydział Oświaty w Sławnie przekazał remont szkoły Iwięcino Wydziałowi Oświaty w Koszalinie.
Rok szkolny 1955/56
Remont nowego budynku po przejściu do nowej administracji rozpoczęło w roku 1956. Budynek nie był zabezpieczony przez miejscowe czynniki społeczne i administracyjne i uległ ponownej dewastacji. Wydział Oświaty w Koszalinie rozpoczął remont od podstaw. Nauczyciele w zeszłorocznym składzie.

Rok szkolny 1956/57
 Remont budynku szkolnego, który trwał trzy lata został definitywnie zakończony. Miejscowe społeczeństwo przeciwstawiało się  przeniesieniu szkoły do nowego budynku. Zmuszeni koniecznością nauczyciele z kierownikiem szkoły i starszą młodzieżą przynieśli umeblowanie i pomoce szkolne. Z miejscowych obywateli pomagali tylko Chmielewski Tadeusz i Pawlos Edward.
 Nauczyciele :             1.Saciuk Maria ? kier. szkoły
                                     2.Rajchel Lucyna
                                     3.Szwak Danuta
                                     4.Kudeń Kazimierz
      W listopadzie 1956r. nauczycielka Szwak Danuta została przeniesiona do Suchej. W kl. I i IV wychowawstwo przydzielono pozostałym nauczycielom. Z dniem 1 II 1957r. przybył nowy nauczyciel Bernard Szulc, który został wychowawcą klasy I i IV. W związku z odejściem kier. szkoły Saciuk Marii, Bernard Szulc przejął opiekę nad szkołą w Iwięcinie z dniem 31 sierpnia 1957r.


Rok szkolny 1957/58
       Z dniem 1 IX 58 objąłem obowiązki kierownika szkoły w Iwięcinie. Warunki pracy bardzo ciężkie. Budynek wyremontowany był z usterkami. Przy budynku szkolnym brak jakiegokolwiek zabudowania gospodarczego a nawet ubikacji nie wybudowano. Dzieci korzystały z ubikacji przy starym budynku odległym o trzysta metrów od nowo wyremontowanego budynku szkolnego. Opał trzeba było donosić również. Brak wody itp.
      Szkoła o czterech nauczycielach miała tylko teraz troje nauczycieli. Byli to   
                                    1/ Szulc Bernard- kierownik
                                    2/ Lucyna Rajchel
                                    3/ Kazimierz Kudeń.
15 X 57r grono nauczycielskie się powiększa gdyż przychodzi do pracy Eugenia Kłos. Zostały rozwiązane trudności w obsadzie nauczycielskiej. Z powodu okropnego stanu starego budynku szkolnego i odcięcia od niego sieci elektrycznej nauczyciele Kudeń Kazimierz i Rajchel Lucyna zamieszkali w budynku obok sklepu gdzie uprzednio mieściła się sala lekcyjna i mieszkanie kier. szkoły. Kierownik zamieszkiwał na strychu w nowo wyremontowanym budynku szkolnym. Tu zamieszkała również w jednym pokoju nauczycielka Kłos Eugenia. W czerwcu 1958 pobudowano ubikacje i szopę na opał co znowu usprawniło pracę szkoły. W tym czasie przeprowadzono we wsi regulację gruntu i stary budynek szkoły przeznaczono na plebanię ze względu na usilne żądanie ludności.
Środowisko
 W lutym 1957 roku nastąpiło rozwiązanie spółdzielni produkcyjnej. Oficjalnego rozwiązania dokonano w wyżej wymienionym czasie, lecz nieoficjalnie nastąpiło już w październiku 1956 r. Spółdzielnię tą zorganizowano z gospodarzy słabych ekonomicznie co wpłynęło na jej rozwiązanie. 

Rok szkolny 1958/59 
 Rok szkolny rozpoczęto z pełną obsadą czterech nauczycieli.
                         1/ Bernard Szulc
                         2/ Kiełpiński Heironim
                         3/ Kłos Eugenia
                         4/ Radziun Wiktor
 Jednak Kol. Radziun Wiktor został zabrany do wojska, a na jego miejsce po nie długim czasie przyszła Kol. Marcinkiewicz Stanisława.
 Jest to okres w szkoła tutejsza przestała być traktowana gorzej od innych i zaczęto przydzielać fundusze na zakup pomocy naukowych oraz przydzielać niezbędny sprzęt szkolny: stoły, ławki, krzesła itp. Rok szkolny zakończono z lepszymi perspektywami  gdyż kierownik czynił starania o remont opuszczonego starego budynku szkolnego. Powodem tych starań był faktyczny stan ciasnoty. Kl I i II uczyły się znowu w minionym roku w budynku obok sklepu gdzie mieszkała teraz nauczycielka Kłos Eugenia. Kol. Kiełpiński mieszkał w szkole. Koleżanka Marcinkiewicz na wsi u rolnika.

Środowisko
     Środowisko bacznie obserwowało poczynania szkoły odnośnie uzyskania starego budynku szkolnego. Wyraźnie było przeciw temu gdyż chciało aby wprowadzono do wioski księdza a budynek ten miał służyć za plebanie. Po rozwiązaniu spółdzielni produkcyjnej szybko znikły ugory gdyż ludność garnęła się za jak największym areałem ziemi.
Rok szkolny 1959/60         
      Następuje znowu podniesienie poziomu organizacyjnego szkoły, z szkoły o czterech nauczycielach na szkołę o pięciu nauczycielach. Skład grona: 
                            1)Bernard Szulc-kierownik
                             2)Irena Szulc
                             3)Eugienia Kłos
                             4)Hieronim Kiełpinski
                             5)Aurelia Wójcik.
     Dzięki mądrej polityce Kierownictwo szkoły i Inspektor Oświaty w  Koszalinie zawarło umowę o wydzierżawienie wszystkich trzech budynków szkolnych na użytek w okresie letnim na ośrodek kolonijny. Dzięki czemu Zakłady Górnicze z Chrzanowa wyremontowały szkole  budynek szkolny (stary). Budynek ten już użytkowała szkoła.
 
Grono nauczycielskie z dziećmi na koniec roku szkolnego 1957/58.
Środowisko                     
    Wyraźne wrogie stanowisko odnośnie remontu starego budynku szkolnego zamieszkałego w tym czasie już przez miejscowego organistę Adama Kostrzewę. Organistę usunięto i remont prowadzono. Zaobserwowano pewną ucieczkę płochliwych ludzi do Polski centralnej, którzy często zarobiwszy tu kupowali tam gospodarstwa rolne. Były to jednak jednostki. Gospodarstwa ich jednak zostały natychmiast zajmowane przez nowych przybyszów.

 Rok szkolny 1960/61                       
      Remont budynku szkolnego naprzeciw świetlicy przeprowadzono w ostatnich dniach wakacji. Szkoła mieści się nadal w jednym budynku szkolnym i budynku mieszkalnym koło sklepu.
                 Nauczyciele:
                              1)Bernard Szulc
                              2)Irena Szulc
                              3)Eugienia Kłos
                              4)Hieronim Kiełpiński
                              5)Aurelia Wójcik.
      Jednak w skutek interwencji Inspektoratu Oświaty Zakłady z Chrzanowa umieszczają sprzęt kolonijny na strychu w budynku szkolnym koło kościoła a szkoła korzysta z sal i mieszkań. W budynku tym mieszczą  się klasy od 1-4 a w pozostałym budynku klasy 5-7. Problem mieszkań nauczycielskich rozwiązany.
   
Środowisko
  Mieszkańcy pogodzili się z faktem zajęcia starego budynku szkolnego. Zorganizowano w Iwięcinie Kółko Rolnicze. Z kupnem maszyn dla Kółka Rolniczego trudniej z powodu oporu rolników.

Rok szkolny 1961/62                           
       Grono nauczycielskie nie uległo zmianie .Widać ożywioną działalność Komitetu Rodzicielskiego, który czynem społecznym z własnych funduszów ogrodził szkołę koło kościoła. Warunki pracy w szkole znośne. Szkoła otrzymuje sporo mebli i pomocy naukowych.

  Kółko Rolnicze w Iwięcinie zastanawia się nad celowością kupna maszyn rolniczych. Wiosną 1962 roku zapada decyzja. Kupiono traktor, przyczepę i maszyny  do traktora. Jesienią kupiono drugi traktor i więcej maszyn. Kółko zaczęło pracować. Kolonie w czasie ferii letnich odbywają się już po raz drugi lecz już Zakłady Górnicze Chrzanów rezygnują z organizacji po raz trzeci kolonii letnich dla dzieci. Umowy zawartej na okres pięciu lat nie zrywają. Istnieje obawa czy w latach następnych kolonie będą jeszcze organizowane.


Rok szkolny 1962/63
  W składzie grona nauczycielskiego nie zachodzi żadna zmiana. Poważnym problemem dla wsi staje się remont obu  budynków szkolnych. Remont rozpoczęto w lipcu 1962r. Postawiono piece i przerwano dalsze prace. Dachy zaciekają, okna nieszczelne i dziurawe ze starości. Dalszy remont konieczny.
Środowisko          
          Kółko Rolnicze pracuje dobrze i nosi się z zamiarem kupna dalszej partii maszyn. Rok 1963 to rok silnych mrozów. W lutym przerwano na  prawie dwa tygodnie zajęcia w szkołach w całej Polsce i w Iwięcinie również.     

    Pod koniec roku szkolnego zorganizowano wycieczkę szkolną do Kołobrzegu. W wycieczce wzięło udział przeszło 70 dzieci. Wycieczka była udana. Remontu szkoły nie rozpoczęto. Remont został przerwany na przestawianiu pieców. Warunki pracy w szkole są nadal trudne. Zajęcia odbywają się w dwóch budynkach szkolnych. W roku 1963 szkoła zakupiła telewizor. Kosztował on około 10 000 zł. Był to pierwszy telewizor we wsi. Zakupiono go z funduszów komitetu rodzicielskiego. Zakup odbył się w ten sposób, że ścięto drzewo koło budynku szkolnego, sprzedano je a pieniądze wpłacono do kasy komitetu rodzicielskiego. Ponieważ pieniędzy było mało (-6000zł.) kierownik wziął pożyczkę z SOP w Sianowie na swoje nazwisko, a komitet rodzicielski spłacił tą pożyczkę. W ten sposób  wieś miała telewizor. Czynny on był w godzinach wieczorowych. Program w telewizji oglądała prawie cała wieś. Szkoła natomiast, a w szczególności kierownik szkoły miał  z tej racji sporo kłopotu. Wieś chciała oglądać program codziennie. Wiązało to się z innymi problemami takimi jak: palenie papierosów w izbie szkolnej, utrzymywanie czystości, ponoszenie opłat za naprawę itd. Faktem jednak było, że Iwięcino posiadało pierwszy telewizor.
 
Rok szkolny 1963/64
Szkoła. Grono nauczycielskie pozostało bez zmian. Od lipca przystąpiono do remontu budynków szkolnych. Prowadził go niejaki Antonii Rykaczewski rzemieślnik zdolny, ale nie solidny. Zbierał różnych ludzi, których zatrudniał na budowie, a sam mało pracował. Więcej był pijany niż trzeźwy. Remont przeciągnął się przez cały rok szkolny i nie został ukończony. Mając bliższe znajomości w Koszalinie zrobił nadużycie na około 70 000 zł.  W następnym roku zastosowano areszt wobec wykonawcy, inspektora nadzoru i pracownika Inspektoratu Oświaty. Kierownika, który ujawnił przestępstwo i przyczynił się do jego wykrycia również postawiono w stan oskarżenia. Sprawa w sądzie toczyła się przeszło rok i zakończyła się uniewinnieniem kierownika szkoły, zwolnieniem z aresztu inspektora nadzoru i pracownika z Inspektoratu Oświaty z Koszalina i A. Rykaczewski otrzymał wyrok 4 lata więzienia i zwrot 70 000 zł. na rzecz Inspektoratu Oświaty w Koszalinie.
 
Środowisko 
Przystąpiono do budowy remizy strażackiej. Obywatel Stanisław Sionek rezygnuje ze swej działki na której miał swe zabudowanie. Przenosi się na inne gospodarstwo. Stare budynki rozbiera. Działkę przeznacza na budowę remizy strażackiej. Gospodarstwa rolne rolnicy sprzedają jeszcze po niskich cenach ? 40-50 tysięcy złotych. Częste są jeszcze zamiany gospodarstw lub nawet porzucanie gospodarstw rolnych. Pod koniec roku szkolnego zorganizowano wycieczkę do Warszawy. Wzięło w niej udział przeszło 20 dzieci. Wycieczka trwała pięć dni.   
 
Rok szkolny 1964/65
Szkoła. Skład grona nauczycielskiego nie ulega zmianie, dochodzi jedna osoba. Kierownikiem jest nadal Bernard Szulc, a nauczycielami: Eugenia Kłos, Aurelia Kiełpińska, Hieronim Kiełpiński, Irena Szulc i Jolanta Włodarczyk. Warunki pracy w szkole nadal trudne. Trwa proces w związku z remontem szkoły. Praca szkoły mocno powiązana jest z obchodzeniem 20-lecia PRL. Podejmuje się czyny społeczne dla uczczenia tej doniosłej rocznicy.
Środowisko.
Nie zaszły w tym roku ważniejsze wydarzenia. Życie wsi toczy się normalnym tokiem.

Rok szkolny 1965/66
Rok szkolny 1965/66 szkoła rozpoczęła ze zmienionym składem nauczycieli. Koleżanka Eugenia Kłos przenosi się województwa bydgoskiego , a koleżanka Jolanta Włodarczyk  przenosi się do Gdańska. Pracę w tutejszej szkole podejmuje nowy nauczyciel Andrzej Gappa. Pracują wiec w tutejszej szkole: B .Szulc, Irena Szulc, A. Kiełpińska i A. Gappa.  Szkoła nadal jest w trudnych warunkach. Kierownik czyni starania o dokończenie remontu lub przeprowadzenie nowego.   
 
Środowisko.
Kółko Rolnicze w Iwięcinie rozwija się mocno. Rolnicy coraz częściej zwracają o pomoc w pracach rolniczych. Plagą wsi jest picie wina w sklepie lub pod sklepem. Mimo że sklep wódki nie prowadzi to często dużo mężczyzn upija się. Środowisko zaczyna coraz częściej myśleć o remoncie budynków, których stan jest poważnie zaniedbany. Młodzież opuszczająca szkołę podstawową podejmuje naukę w szkołach średnich i zawodowych.   

Rok szkolny 1966/67 
Grono nauczycielskie ulega znowu zmianie. Odchodzi z grona kolega Andrzej Gappa. W jego miejsce przychodzą dwie nauczycielki: Stanisława Lasota i Teresa Strzelczyk. Koleżanka A. Kiełpińska nie pracuje gdyż jest na urlopie rocznym bezpłatnym. W połowie września podejmuje pracę Zygmunt Achteri. Zegar szkoły płynie normalnym tokiem. W roku tym B. Szulc i Hieronim Kiełpiński kończą studia nauczycielskie.
Środowisko.
 Rolnicy przystępują do remontów gospodarstw rolnych na coraz większą skalę. Gnić zaczynają dachy słomiane, które zastępują dachy kryte eternitem. Sprzyjają ku temu warunki ekonomiczne. Budujący się rolnik otrzymuje poważne ulgi podatkowe. Prawie wszyscy rolnicy zamierzają przeprowadzić remont. Remiza strażacka została już pobudowana. Szkoła pod koniec roku zorganizowała wycieczkę do Krakowa ? Wieliczki ? Zakopanego i Oświęcimia. Była to wycieczka udana. Jednak ze względu na jej koszt który wynosił około 600 zł, udział w niej wzięło tylko ośmioro dzieci.    
   
Rok szkolny 1967/68. 
W roku szkolnym 1967/68 z grona nauczycielskiego tutejszej szkoły odchodzi kolega Z. Achteri. Odszedł w pierwszych dwóch dniach lutego 1968r. Na jego miejsce zgłosiła się młoda nauczycielka, która jednak po paru dniach zrezygnowała z pracy. Po niedługim czasie do szkoły przychodzi nauczycielka Alicja Pijewska. Pracowała ona tylko do końca roku szkolnego.
Dojrzała już sprawa remontu. Przeprowadza się obmiary budynków szkolnych, rozważa się w jaki sposób przeprowadzić remont. Zlecono opracowanie dokumentacji.
 
Środowisko.
Wieś przystąpiła do remontów budynków. Postawiono nawet zupełnie nowe obiekty gospodarcze  (np. Zbigniew Olszak). Wieś zmienia swe oblicze. Wyraźnie widać stabilizację ludności. Prawie każdy rolnik wyremontował jakiś obiekt. Dużo rolników posiada już telewizory, pralki itp. Jest to pierwszy rok reformy szkolnej. Tylko część klasy siódmej bez ukończenia szkoły podstawowej po klasie VII została przyjęta do szkół. Reszta uczniów kończy szkołę w klasie ósmej. Obowiązek szkolny został przedłużony do 17 lat.  

Rok szkolny 1968/69.
   Grono nauczycielskie nie uległo zmianie. Kierownikiem nadal jest B. Szulc. Nauczyciele: Irena Szulc, Aurelia Kiełpińska, Hieronim Kiełpiński. Z grona odeszła tylko koleżanka Alicja Pijewska. Na jej miejsce przybyła Helena Wendorff. Nadal pracuje w tutejszej szkole Teresa Strzelczyk. Warunki w szkole trudne. Przystąpiono do odwadniania piwnicy szkolnej i drenowania terenu szkolnego. Kierownik ubiega się o sale zastępcze, gdyż budynek szkolny nr.4 ma być opróżniony. W lipcu i sierpniu remontuje się pomieszczenia, w których mieściła się klubokawiarnia i przeznacza się je na izby szkolne. Wieś traci klubo-kawiarnie, w której zbierała się młodzież wieczorami na program telewizyjny, zabawę lub też na pogawędkę czy zebranie.
 
Rok 1969
Środowisko.
Wieś odbudowuje się gwałtownie. Rolnicy dokonują zmian. Stosuje się nowe, wydajniejsze odmiany zbóż. Wzrasta wysiew nawozów sztucznych wysiewanych na jeden hektar użytków rolnych. Uchwałą zarządu Kółka Rolniczego w Iwięcinie maszyny rolnicze z kółka wędrują do Międzykółkowej Bazy Maszynowej w Bielkowie. Baza ta będzie świadczyła usługi dla tutejszych rolników. 

Rok szkolny 1969/70 
W roku szkolnym 1969/70 następuje częściowa zmiana grona nauczycielskiego. Przenosi się nauczycielka Teresa Strzelczyk i Stanisława Lasota. A o to skład grona nauczycielskiego: Bernard Szulc ? kierownik szkoły i nauczyciele ? Irena Szulc, Aurelia Kiełpińska, Hieronim Kiełpiński, Helena Wendorff, Maria Sobczyk i Daniela Maćkowska. Maria Sobczyk podjęła pracę 1 września 1969r. a Daniela Maćkowska 1 października 1969r.
Ostatecznie władze szkolne zadecydowały, że szkoła w Iwięcinie będzie przechodziła kapitalny remont. Z różnych koncepcji przyjęto tą, która przewidywała dostawienie piętra na budynku szkolnym nr.4 (naprzeciw świetlicy wiejskiej) i jej rozbudową. Remont rozpoczęto wiosną 1970r. Odwodnienie piwnicy jako pierwszy krok remontu napotyka na szalone trudności z powodu niesumiennego wykonawcy. W październiku rozpoczęto prace murarskie. Do grudnia wykonano fundamenty pod część, która ma być dobudowana. Do 1 września postawiono parter części dobudowanej. Roboty murarskie prowadzi prywatny wykonawca Jan Kozak z Koszalina, który jest sumienny i solidny.
 
Rok 1970
Środowisko 
Wieś nadal przeprowadza poważne prace remontowe. Wyraźnie odczuwa się pełną stabilizację ludności. Pojawiają się we wsi pierwsze, prywatne traktory np. Władysław Stankiewicz, Bruk Stanisław, Małek Andrzej. Bruk kupuje również synowi samochód osobowy. Samochód posiada również leśniczy Martyna. W większości domów są telewizory, motory itp. Wprowadzona kontraktacja zbóż okazała się opłacalna dla rolników. Iwięcino odbudowuje się mocno. Rok 1970 był rokiem posuchy i nieurodzaju. Ziemniaki były bardzo małe, pastwiska wyschły z posuchy.

Rok szkolny 1970/71                         
        Szkoła. Grono nauczycielskie pozostaje niezmienione. Większość nauczycieli ukończyła studia nauczycielskie. Brak polonisty po SN, nauczycieli w-f  i historii. Grono nauczycielskie już zgodne i mimo trudnych warunków pracuje sumiennie. Środowisko jednak a szczególnie młodzież szkolna niedocenia możliwości i szans kształcenia się. Zajęcia szklone odbywają się w budynku szkolnym nr 10 i świetlicy wiejskiej i w remizie strażackiej. Liczba dzieci w klasach maleje i średnio  w kl.1-4 liczy do 15, a w klasach od 5-8 dwadzieścia dwoje dzieci. Remont budynku szkolnego idzie sprawnie i w grudniu przykryto dachem piętro, które postawiono.
Środowisko                  
        Nadal rolnicy remontują budynki. Międzykółkowa Baza Maszynowa w Bielkowie posiada już poważny park maszynowy. Posiada ona: kombajn zbożowy, maszyny do wyrywania lnu, snopowiązałki, rozrzutniki do wapna, ładowacze do obornika, rozrzutniki do obornika, koparki do ziemniaków itd. Rolnicy chętnie korzystają z usług tej bazy.
        Rok gospodarczy dla rolników okazał się znów trudny, stałe opady deszczu we wrześniu, październiku i listopadzie spowodowały, że cześć ziemniaków zostało w ziemi. Niektórzy rolnicy nie wsiali do końca listopada ani kwintala zboża /Wandowicz Józef, Luckowski Marian, Zawada Franciszek i inni/.  Spora część zdecydowała się siać w ostatnich dniach listopada i początku grudnia. W bieżącym roku odbudował się rolnik Władysław Stankiewicz, którego gospodarka spaliła się w ubiegłym roku wczesną wiosną.
        Jesienią 1971 r. w Iwięcinie założono światło na ulicy. W tym też samym roku przebudowano drogę wiodąca z Koszalina do Darłowa. Ułożono na niej asfaltową nawierzchnie. Przystąpiono również do remontu świetlicy wiejskiej w  Iwiecinie. Ogrodzony został również remontowany budynek szkolny siatką drucianą. W roku 1969 wybudowano studnie głębinową dla ośrodka zdrowia, który  miał być budowany w roku 1960.Do budowy jednak nie przystąpiono. W roku 1970 ułożono rurociąg, który ma zaopatrzyć w wodę szkołę. Rurociąg ten jednak nie został podłączony do studni głębinowej, a wodę do budowy szkoły dowozi się beczkowozem. Budowę ośrodka zdrowia planuje się w roku 1971.


Rok szkolny 1971/72
Rok szkolny 1971/72 przynosi szkole reformę w sytuacji lokalowej i kadrowej. Zmienia się grono nauczycielskie, gdyż odeszła nauczycielka Sobczyk Maria. Jej miejsce zajmuje Kazimiera Pilipów absolwentka Studium Nauczycielskiego w Kołobrzegu. Skład grona pedagogicznego jest następujący:
1)Bernard Szulc - kierownik szkoły
2)Irena Szulc - nauczycielka
3)Aurelia Kiełpinska - nauczycielka
4)Kazimiera Pilipów -nauczycielka
5)Helena Wendorff -nauczycielka
6)Daniela Maćkowska - nauczycielka
7)Hieronim Kiełpiński - nauczyciel
8)Teresa Morawiec - nauczycielka
Kol. Teresa Morawiec podjęła prace od 20 stycznia 1972r. W grudniu 1971 r. szkoła otrzymuje nowy budynek szkolny. Adaptacja starego budynku i jego rozbudowa okazały się dobrym rozwiązaniem. Budynek szkolny naprzeciw kościoła został również przebudowany na mieszkania dla nauczycieli. Dzięki funduszom z SFBSiI szkoła ma rozwiązany problem lokalowy dla szkoły i dla nauczycieli.

 Środowisko
    Ludność Iwiecino, Rzepowa i Wierciszewa czynnie pomagała w przebudowie szkoły. Każdy z mieszkańców wsi pracował przez 3 dni przy równaniu i usuwaniu gruzów z boiska szkolnego. Wkład pracy społecznej w tym zakresie był ogromny.

Rok szkolny 1972/73
Szkoła. Rok szkolny 1972/73 w szkole przebiegał sprawnie, gdyż warunki pracy były sprzyjające. Szczególny nacisk położono na poprawę  wyników nauczania i wychowania. Nie nastąpiły żadne zmiany w obsadzie nauczycielskiej co dodatnio wpłynęło na całokształt pracy szkoły. Do poważniejszych osiągnięć należy zaliczyć : - większą współprace szkoły z rodzicami przez organizowanie miesięcznych spotkań,  - pięknie przeprowadzony turniej wiedzy o Mikołaju Koperniku przez nauczycielkę Daniele Szubert - wzrost kultury języka u uczniów.
Środowisko
    Notować należy wielkie zainteresowanie produkcja rolną. Rolnicy dużo hodują świń ,krów co daje im możliwość inwestowania dużo środków pieniężnych w gospodarstwo rolne. Rolnicy masowo kupują traktory i maszyny rolnicze. Buduje się nowe budynki. Obywatel Zygmunt Kostrzewa pobudował nowa stodołę. Obywatel Mieczysław Jagielski nowy dom mieszkalny. W toku budowy jest wiejski ośrodek zdrowia. Prawie wszyscy uczniowie tutejszej szkoły podejmują naukę w szkołach ponad podstawowych. Wieś Iwiecino zaczyna kupować samochody osobowe. Samochód posiada już kilka rodzin, a mianowicie Martyna -leśniczy, Myszak, Łukasik, Raczyński , Góra, Bruk-synowie rolników z Iwięcina. Sytuacja ekonomiczna wsi ulega gwałtownej poprawie. Dom nauczyciela otrzymuje wodę bieżącą.

Rok szkolny 1973/74
     Rok szkolny 1973/74 przebiega sprawnie i ma na celu podniesie poziomu pracy dydaktycznej i wychowawczej. Powstaje Zbiorcza Szkoła Gminna w Iwięcinie, która jest jednostką nadrzędną również i Szkoły Podstawowej w Iwięcinie. Szkoła Podstawowa w Wierciszewie została przemianowana na punkt filialny tutejszej szkoły. Likwidacji ulega Szkoła Podstawowa w Bielkowie ze względu na małą liczbę dzieci. Dzieci z Bielkowa uczęszczają do Szkoły Podstawowej w Glęźnowie. Praca w szkole wymaga od nauczycieli wyższego znacznie wysiłku. Po raz pierwszy nauczyciele z tutejszej szkoły podejmują studia magisterskie zaoczne. Wykształcenie nauczycieli przedstawia się następująco:
- z wykształceniem średnim zaocznym 3 osoby, z których jedna osoba podjęła studia na WSP w Zielonej Górze,
-  z wykształceniem średnim + studium nauczycielskie 5 osób z których jedna również i podjęła studia na WSP w Zielonej Górze. 
 
Grono Pedagogiczne 1973/1974.
Środowisko  
Po dwuletniej budowie oddano we wrześniu ośrodek zdrowia. Ośrodek Zdrowia w Iwięcinie ma następującą obsadę : 1 lekarz ogólny, 1 lekarz dentysta i dwie pielęgniarki oraz dwie osoby do obsługi - palacz i sprzątaczka. Ośrodkiem życia kulturalnego wsi Iwięcino jest nadal szkoła i klub rolnika. Zorganizowano w Iwięcinie dokształcenie młodzieży pozostającej na gospodarstwie rolnym. Zajęcia odbywają się w szkole dwa razy w tygodniu.

Na zdjęciach poniżej od lewej: dawna plebania pastora, obecnie szkoła  oraz zdjęcie pierwszej klasy Szkoły Powszechnej w Iwiecinie z kierownikiem Henrykiem Błaszczykiem oraz jego żoną.

Webmaster: Marcin Sadowski